Nie pozwala ci utrzymywać poważnego wyrazu twarzy. Wywołuje uśmiech Merchandising u każdego, kto cię zobaczy.

Będziesz więc zmieniał stan również innych ludzi, wywołując ich śmiech. Poproś, by był twoim trenerem.

Komputerem jest tu nasz mózg, który odbiera informacje na temat rodzaju zjawiska, wiązanych z nim odczuć oraz możliwych działań. Również i ty posiadasz własne kody żeberkowe, które można zidentyfikować za pomocą pytań pozwalających ci ustalić, których z nich używasz, a których nie. Jeśli na przykład twoją dominującą modalnością są wrażenia wzrokowe, radość, jaką czerpiesz z przypominania sobie poszczególnych obrazów, jest prawdopodobnie proporcjonalna do ich rozmiaru, koloru, nasycenia, odległości oraz ilości ruchu, jaką zawarłeś w przywoływanych wizualnie wspomnieniach. Jeśli kierujesz się głównie słuchowymi elementami submodalnymi, twoje uczucia zależą od natężenia, tempa, wysokości, barwy oraz wszystkich innych elementów, które wiążesz z daną sytuacją. Inaczej mówiąc, niektórzy ludzie, aby poczuć się dobrze, muszą Tesco najpierw nastroić się na odbiór określonego kanału.

Jeśli jest to kanał wizualny, skupienie się na wizualnych elementach danej sceny powoduje większą intensywność emocjonalną. Dla innych ludzi kanałem tym jest kanał dźwiękowy albo dotykowo-ruchowy. Dla jeszcze innych najlepsza jest kombinacja wrażeń: najpierw muszą skojarzyć wrażenia wzrokowe, potem słuchowe, a wreszcie kinestetyczne. Wszystkie te wrażenia muszą pojawić się we właściwej kolejności i właściwym natężeniu. Kiedy zdasz sobie z tego sprawę, zrozumiesz też, że w codziennym posługiwaniu Merchandising się językiem ludzie nieustannie używają stów podpowiadających, do których elementów submodalnych muszą się dostroić.

---