W jaki sposób zmiana tych elementów wpływa na twoje odczucia? Czy na przykład zmiana temperatury zwiększa odczuwaną przyjemność, czy też doprowadza cię Kalendarz do szału? Skup się na własnym oddechu. Jak wpływa na ciebie zmiana oddechu z płytkiego i szybkiego na głęboki i powolny? Zapisz zauważoną różnicę.

Jak wpływa na ciebie zmiana faktury obrazu? Baw się, zmieniając odczucia dotykowe, od miękkich i puszystych, poprzez śliskie i mokre, aż po lepkie. Zachowaj ją i wykorzystuj.

Według niego, jeśli rząd nie zachęci obywateli do wydawania pieniędzy wówczas, gdy będą oni mieli coraz więcej pożądanych dóbr, to gospodarka z pewnością znowu w końcu się zawali, stając się niejako ofiarą własnego sukcesu. Ale w ciągu kilku następnych dziesięcioleci stała się rzecz dziwna. Choć poglądy Keynesa uznano za klasykę zarówno wśród ekonomistów, jak i polityków rządowych, to jednak proponowanych przez niego rozwiązań nigdy w pełni nie przyjęto. Bo oto skończył się Wielki Kryzys, ludzie zaczynali zdobywać wszystko, czego pragnęli - a później jeszcze o wiele więcej ponad to, co było im potrzebne - i mimo to gospodarka nie popadała w ruinę. Teraz, kiedy minęło ponad pięćdziesiąt lat od dnia, gdy Kęynes po raz pierwszy wygłosił swoje niepokojące ostrzeżenie - l ćwierć wieku od oświadczenia że ?teraz wszyscy jesteśmy keynesistami\", złożonego przez Miltona Frtedmana w imieniu całego ekonomicznego establishmentu (opinia ta odbiła się później echem w słowach prezydenta Richarda Nixona) - jedno jest pewne: mimo całego szacunku należnego poglądom Keynesa trzeba stwierdzić, iż nie miał on racji. Rosnący dobrobyt wcale nie zahamował popytu. Przeciwnie, wzrost potrzeb konsumenta tak raźnie dotrzymywał kroku jego zwiększającemu się dochodowi, że czasami wydawało się, iż czynniki te są nierozłączne. Mimo to, ogólnie rzecz biorąc, przez ostatnie półwiecze temp wzrostu gazetki handlowe gospodarczego było coraz szybsze i zadziwiające W Istocie, od czasów Keynesa aż po dzień dzisiejszy majątel Stanów Zjednoczonych (liczony na podstawie rocznego produktu narodowego brutto) zwiększył się prawie pięciokrotnie**.

Jeśli cokolwiek się zawaliło, to wiarogodność tradycyjnych ekonomistów, którzy przez lata udowadniali swoimi teoriami, że Kalendarz nie umieją wyjaśnić gospodarczego rozkwitu trwającego aż do chwili obecnej. Mówi się, że więcej można się nauczyć na błędach wielkich myślicieli niż na celności umysłów przeciętnych.

---