I choć Walton nadal jeździ swoim starym, sfatygowanym fordem-pickupem z klatkami dla jego dwóch ulubionych psów myśliwskich z tyłu. I ekonomiści, i alchemicy musieliby się z tym zgodzić.

Każdy, z wyjątkiem patologicznego skąpca, wie, że gromadzenie pieniędzy nie Jest celem samym w sobie. Zapomina się, że wysokość zysku nie ma znaczenia, jeśli nie można go zamienić w pożyteczną inwestycję, że podaż nie stanowi wartości, jeśli nie spotka się z odpowiadającym jej popytem.

Mogłoby się wydawać, że tego rodzaju popyt stale wzrasta. W rzeczywistości jest jednak ograniczony, choć może osiągnąć bardzo wysoki pułap. W przypadku telewizorów popyt ilościowy jawi się w kategoriach stosunkowo prostego pragnienia konsumenta, by posiadać więcej niż jeden odbiornik TV. Popyt jakościowy natomiast odzwierciedla jego bardziej wyrozumowane pragnienie posiadania zarówno lepszego telewizora (np. kolorowego, z dużym ekranem, dźwiękiem stereo i zdalnie sterowanego), jak i całkiem nowego, choć związanego z nim produktu (np. odtwarzacza wideo, komputera itp. Kiedy Keynes i jego następcy obawiali się prawdopodobieństwa, że coraz więcej zarabiający konsumenci będą czuli coraz mniejszą motywację do wydawania pieniędzy, myśleli oni głównie w kategoriach popytu ilościowego. Standardowa logika ekonomiczna mówiła im, iż ludzie mogą pragnąć więcej jedzenia, większych domów, dodatkowych garniturów, ale jest gdzieś granica tych pragnień. Przecież bez względu na to, Carrefour jak jesteś bogaty, możesz jeździć na raz tylko jednym samochodem, czyż nie? No cóż, i tak, i nie.

Być może bogactwo nie Promocja daje możliwości jeżdżenia więcej niż jednym samochodem jednocześnie, ale Jeśli rynek dostarcza szeregu nowych i lepszych pojazdów -powiedzmy jeepa z napędem na cztery koła, sportowego samochodu turbo i limuzyny, z chłodzeniem powietrza, gazetki handlowe wyposażonej w telefon komórkowy i odtwarzacz kompaktów - nie ma żadnego powodu, by człowiek dysponujący gotówką nie kupił wszystkich trzech.

---